| تبليغات | X |
فکر نمیکردم به این زودیا مجبور شم از اینجا خداحافظی کنم.
من این صفحه ی سیاه رو خیلی دوس داشتم. خیلی...خیلییی
مجبور شدم...
شاید هم قسمت نبود که سال ۸۸ توش چیزی بنویسم.
به هر حال این وبلاگ به دلیل مسائل امنیتی و شخصی درش گل گرفته شد.
از همه ی دوستام ممنونم.
از کسرا جونم . که همیشه میذاشت باهاش درد و دل کنم و کلی هم هوامو داشت و تنهام نمیذاشت مثل یه داداش مهربون . و ببخش اگه گاهی اهنگارو داشتم و دانلود نمیکردم.
پریسای گل و مهربون خودم که خیلی خوب می فهمیدم نوشته هاشو.
داداش رضای گلم . رضا جون همیشه به یادتم و به وجودت و فکرت افتخار میکنم. قدر خودتو ذهن تو بدون و بدون هرجایی که باشی بهترین ها میتونه مال تو باشه.
دوستان قدیمی یه لطفی کنین . ادرستونو بذارین اگه خوندین. چون من خیلی ناگهانی مججبور شدم این وبلاگ رو پاک کنم ٬ برای همین هم ادرس بعضیا رو دیگه ندارم.
همگی خداحافظ.
